Refundację wszystkich środków antykoncepcyjnych, w tym postkoitalnych, obowiązek pomocy szkoły dla ciężarnej uczennicy oraz stworzenie sieci placówek poradnictwa i usług z zakresu planowania rodziny to jedne z wielu poprawek do ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży, które mogą zacząć obowiązywać już od 01.09.2009. W najbliższym czasie pod obrady Sejmowej Komisji Zdrowia wejdzie projekt nowelizacji Ustawy z dnia 07.01.1993 r. "O planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży". Projekt noweli złożył Klub Poselski Lewica.

Fragmenty komentarza do projektu:

Zmiana pierwsza (...) gwarantuje wszystkim Polkom i Polakom realny dostęp do wszystkich metod planowania rodziny, w szczególności umożliwiając nowoczesną antykoncepcję osobom niezamożnym, a więc także ludziom młodym. Uwzględnienie w ustępie 3 antykoncepcji postkoitalnej zmniejszy traumę kobiet zgwałconych, które nie powinny być zmuszane do dokonywania wyboru pomiędzy legalnym, ale przecież często trudnym do zaakceptowania przerwaniem ciąży albo donoszeniem ciąży, która jest skutkiem zgwałcenia. W pełni dostępna antykoncepcja postkoitalna w krajach, gdzie ją wprowadzono – realnie przyczyniła się do zmniejszenia liczby niechcianych ciąż i zabiegów przerywania ciąży, także w sytuacji, gdy zawiodły inne metody planowania rodziny. Dodany ust. 5 zobowiązując ministra zdrowia do utworzenia sieci placówek świadczących poradnictwo i usługi z zakresu planowania rodziny, nie mniej niż jedną w powiecie, co urealnia korzystanie z praw obecnie zapisanych w ustawie. Tylko stworzenie, przy udziale samorządów nowoczesnych placówek zapewniających poradnictwo i edukację z zakresu zdrowia reprodukcyjnego zapewni realizację podstawowego prawa człowieka – prawa do wiedzy wszystkim obywatelom. Projekt, jeśli zyska akceptację Sejmu, przywróci świadome, odpowiedzialne rodzicielstwo oraz stworzy warunki rzeczywistej a nie pozornej pomocy państwa świadczonej obywatelom w tym zakresie.

Zmiana druga, (...) dotyczy wprowadzenia obligatoryjnego przedmiotu nauczania w szkołach publicznych – „wiedza o życiu seksualnym człowieka”. Wprowadzenie obligatoryjności edukacji w tym zakresie oprócz podstawowego celu – ochrony polskich dzieci i młodzieży przed tragediami wynikającymi z niewiedzy, nada temu przedmiotowi właściwą, do jego znaczenia rangę. Zwłaszcza, gdy nauczać będą osoby spełniające kryteria opisane w ust. 2., a nie tak jak to często dzieje się obecnie, osoby nieprzygotowane, albo z przyczyn światopoglądowych nie uznające norm i standardów współczesnej wiedzy w tym zakresie.

Dodać należy, ze znaczny odsetek Polaków (ponad 90%) nie tylko dopuszcza wprowadzenie takiej wiedzy do szkoły, ale uważa, ze taki przedmiot jest w polskiej szkole konieczny.

Szacowane koszty stosowania przepisów projektu związane będą przede wszystkim z kosztami refundacji środków zapobiegania ciąży i stworzenia placówek świadczących poradnictwo i usługi z zakresu planowania rodziny, które obciążą budżet organów administracji rządowej i samorządów w kwocie łącznej od 300 000 000 do 500 000 000 zł.- przy założeniu, że poziom spożycia będzie zbliżony do obecnego spożycia doustnych środków antykoncepcyjnych. Koszty funkcjonowania placówek świadczących poradnictwo i usługi z zakresu planowania rodziny powinny być pokrywane z budżetu NFZ.

Pełen tekst projektu

---

Jeśli macie pytania lub uwagi do autorów projektu nowelizacji posimy o jak najszybsze przesłanie ich na adres Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. ze słowem "Ustawa" w temacie.