Metoda ta polega na unikaniu współżycia w czasie dni uważanych za płodne.

Jest ona połączeniem kilku metod.

Dni płodne wyznaczamy opierając się na:

• codziennej obserwacji śluzu szyjkowego (metoda Billingsów)
• mierzeniu podstawowej temperatury ciała (metoda termiczna)
• obliczaniu okresu płodnego (metoda kalendarzowa)

Początek okresu niepłodności przedowulacyjnej wyznaczamy na podstawie metody rytmu oraz na podstawie metody Billingsa. Jeśli wyliczone terminy różnią się od siebie, to jako obowiązujący przyjmujemy wcześniejszy.

Koniec okresu płodności, a początek okresu niepłodności absolutnej wyznaczamy również przy pomocy metody rytmu i metody Billingsa. Jeśli wyliczenia różnią się od siebie to jako dzień początku okresu niepłodności przyjmujemy dzień późniejszy.

Dla wielu kobiet w początkowej fazie stosowania ta metoda wydaje się bardzo skomplikowana i złożona jednak w miarę upływu czasu przestaje to być problemem.